Νοικοκυρα και προτυπα

ΧΡΟΝΟΛΟΓΏΝΤΑΣ ΠΟΙΉΜΑΤΑ

Συμεωνίδης Το σήμαντρο της εκκλησιάς αχολογά με χάρη καλώντας τους χριστιανούς για τον εσπερινό και μια κοπέλα λιγερή με πρόσωπο φεγγάρι σκουπίζ' απ' τα ματάκια της το δάκρυ το στερνό.Ήρθες σαν αύρα, σαν έμπνευση, σαν φως, σαν ορθρινή δροσοσταλίδα. Η Οικουμένη προσκυνά, Χριστούλη μου, μ' αβασταγιά την Φάτνη που γεννήθηκες, η φύση εορτάζει οι ταπεινοί προσμένουνε μια σπλαχνική αχτίδα και μόνο στην καρδούλα μου ριζώνει το μαράζι. Εξαιρετικά αναλυτικό locate, για μια κατάληξη μπορεί να φέρει κυριολεκτικά χιλιάδες ομοιοκαταληξίες. Τα ζωντανά μες στο μαντρί κλειστά καταλαγιάζουν, στον τσάρκο κάπου μοναχά μικράκια αρνιά βελάζουν. Η πόρτα διάπλατη, χωρίς να το προσμένει και σε λιγάκι βρίσκεται ο νιος στην αγκαλιά της. Abide by όμως, όπως και νά 'χει, που εμφανίζει τόσες πολλές. Οπότε είναι πολύ πιθανό το τραγούδι "Το καλοκαιράκι" να γινόταν:










Δεύτε Ίδωμεν Πιστοί Γ. Ας μην του έκανες δώρο συνδρομή στο WoW. Κι η κόρη μπρος στην Παναγιά, παρακαλώντας λέει: Εξαιρετικά αναλυτικό site, για μια κατάληξη μπορεί να φέρει κυριολεκτικά χιλιάδες ομοιοκαταληξίες. Οπότε, αν ο στιχουργός του τραγουδιού "Ρόζα" σεβόταν το ποντίκι του, το πιθανότερο ήταν να κατέληγε με το στίχο: Παιδόπουλα με όργανα τις γειτονιές γυρίζουν "Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη Οπότε είναι πολύ πιθανό το τραγούδι "Το καλοκαιράκι" να γινόταν: Δυστυχώς, όπως και το sing. Ήρθες σαν αύρα, σαν πνοή, σαν φως, σαν ορθρινή δροσοσταλίδα. Τι έμαθαν τον αφέντη μας απόγλυφαν στα γέννα και το θυμούνται χρονικής, παιδιά, τα βλογημένα κι αν δεν το γλύψουν το ψωμί την άνεση αυτή βελάζουν, σα γνωστικά ανακράζουν.



Στιγμιότυπα οθόνης


Τον ερχομό Σου, ώ! Κι ενώ σωριάζεται στη έδαφος η κόρη πικραμένη τα δάκρυα ποτίζουνε τα ροδομάγουλά της. Μες από κείνη βλόγησε κάθε βοσκού κοπάδι και σαν απόψε άσημος γυρνά μες το cσκοτάδι και παίρνει αράδα τα μαντριά, κοπάδια οπού φυλάνε, ρωτώντας πως περνάνε. Εξαιρετικά αναλυτικό site, για μια κατάληξη μπορεί να φέρει κυριολεκτικά χιλιάδες ομοιοκαταληξίες. Αντίστροφο Λεξικό Αναστασιάδη-Συμεωνίδη Η ηλεκτρονική έκδοση του έντυπου λεξικού περιλαμβάνει σχεδόν





Πίνακας περιεχομένων


Οπότε μέχρι να βγάλετε δυο στροφές, θα έχετε χαλάσει το mouse σας στα κλικ. Χώρια που το συγκεκριμένο λεξικό είναι και λίγο διανοουμενίστικο, οπότε στη λέξη "πας" τα πρώτα αποτελέσματα είναι αυτά: Κι η κόρη μπρος στην Παναγιά, παρακαλώντας λέει: Η πόρτα διάπλατη, χωρίς να το προσμένει και σε λιγάκι βρίσκεται ο νιος στην αγκαλιά της.





Ο Μιχάλης Μοδινός συνομίλησε με την Λίνα Πανταλέων με αφορμή τη βράβευσή του από το Literature.gr


Αν ήθελα να του προσάψω ένα μειονέκτημα, είναι πως στο εικονιζόμενο παράδειγμα, ξεκινάει με ένα μάτσο κύρια ονόματα, που δεν βρίσκουν συχνά τη θέση τους σε ένα τραγούδι. Οπότε είναι πολύ πιθανό το τραγούδι "Το καλοκαιράκι" να γινόταν: Γεροκαψάλη, σβύστο Νάσο, πετάξου εσύ να ιδής τα ζωντανά στη στάνη Και τι καιρός θα κάνει. Τι έμαθαν τον αφέντη μας απόγλυφαν στα γέννα και το θυμούνται χρονικής, παιδιά, τα βλογημένα κι αν δεν το γλύψουν το ψωμί την ώρα αυτή βελάζουν, σα γνωστικά ανακράζουν. Μες από κείνη βλόγησε κάθε βοσκού κοπάδι και σαν απόψε αόρατος γυρνά μες το σκοτάδι και παίρνει ακολουθία τα μαντριά, κοπάδια οπού φυλάνε, ρωτώντας πως περνάνε. Η πόρτα διάπλατη, χωρίς να το προσμένει και σε λιγάκι βρίσκεται ο νιος στην αγκαλιά της. Η Οικουμένη προσκυνά, Χριστούλη μου, μ' ελπίδα την Φάτνη που γεννήθηκες, η φύση εορτάζει οι ταπεινοί προσμένουνε μια σπλαχνική αχτίδα και μόνο στην καρδούλα μου ριζώνει το βαρυθυμία.





O Γκιουργκέντς Κορκμαζέλ συνομίλησε με τον Κώστα Στοφόρο για το Literature.gr


Τι έμαθαν τον αφέντη μας απόγλυφαν στα γέννα και το θυμούνται χρονικής, παιδιά, τα βλογημένα κι αν δεν το γλύψουν το ψωμί την ώρα αυτή βελάζουν, σα γνωστικά ανακράζουν. Για Σε ό Δαβίδ τη λύρα ανάκρουσε, κι' ο μεγαλόπνοος Ησαΐας, της Ιουδαίας και της Ασίας, στης γης τα πέρατα το κήρυξε, πώς θειο Παιδί για μας εδόθη, π' όλοι θα βρουν σ' Αυτό την πλήρωση οι πανανθρώπινοι μας πόθοι. Η πόρτα διάπλατη, χωρίς να το προσμένει και σε λιγάκι βρίσκεται ο νιος στην αγκαλιά της. Τον ερχομό Σου, ώ! Γεροκαψάλη, σβύστο Νάσο, πετάξου εσύ να ιδής τα ζωντανά στη στάνη Και τι καιρός θα κάνει. Ήρθες σαν αύρα, σαν πνοή, σαν φως, σαν ορθρινή δροσοσταλίδα.




...


4 5 6 7 8


Σχόλια:


01.10.2017 : 17:50 Nikree:

Είμαι μέσα!

© Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται - easyblogs.eu

Created by Ιωάννης Peraticos