Νοικοκυρα και προτυπα

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΉ ΔΙΑΔΊΚΤΥΟ ΓΝΩΡΙΜΊΕΣ

Αυτή τη ζωή και τη βία όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό.Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν αμέσως ως «κομμουνιστές», ο αγόρευση του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός τόπος στα σχολεία στα οποία ο έμπειρος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Οι ιστορίες είναι πέρα για άπω αληθινές και βέβαια δεν λένε ολόκληρη την ακρίβεια, που είναι πολύ χειρότερη και αβάσταχτη. Επίσης σ΄αυτούς αναφέρεται και το διήγημα «Η Σπηλιώτισσα». Από τον Πρόλογο του Εκδότη. Μια μορφή αυτού του εκφοβισμού, του εξαναγκασμού είναι και η σχολική βία στην οποία αναφέρονται τα διηγήματα αυτά. Και αυτή η βία προέρχεται είτε από μαθητές που βάζουν στόχο κάποιους συμμαθητές τους είτε από δάσκαλους που βάζουν εκείνοι στόχο μαθητές, είτε από μαθητές και δασκάλους που βάζουν στόχο άλλους μαθητές ή δασκάλους.


Αυτοέκδοση


Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν αμέσως ως «κομμουνιστές», ο αγόρευση του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός τόπος στα σχολεία στα οποία ο έμπειρος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Ειδικά στον Τίμο, στο Γιώργο, στο Μαρίνο και στο Νιόνιο, αφιε­ρώνονται τα δυό πρώτα διηγήματα του κεφαλαίου «Σχολικές ιστο­ρίες» «Τ΄αερόπλανο» και «Η καμπάνα και το φάντασμα». Οι ιστορίες είναι άπω για πέρα αληθινές και βέβαια δεν λένε ολόκληρη την αλήθεια, που είναι πολύ χειρότερη και αβάσταχτη. Αυτή τη ζωή και τη βία όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Μια μορφή αυτού του εκφοβισμού, του εξαναγκασμού είναι και η σχολική βία στην οποία αναφέρονται τα διηγήματα αυτά. Από τον Πρόλογο του Εκδότη. Τα διηγήματά σου ίσως να γίνουν η αφορμή να θυμηθούμε οι παλαιότεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι το χθες και έτσι να αλλάξουμε το σήμερα σε ένα καλύτερο αύριο … Από τον Πρόλογο του Χρήστου Πατσού Θέλω να αφιερώσω αυτό το βιβλίο σε όλους τους ανθρώπους που αναφέρονται στα κείμενα.


Αποκλειστική Διαδίκτυο Γνωριμίες



Αισιοδοξώ σε ένα επόμενο βιβλίο να μπορέσω να μιλήσω πιο ανοιχτά για τη ζωή και τη αγγάρεμα διάφορων κοινοβίων, όπως του στρατού. Οι «Ιστορίες Οικοτροφείου» «Η δούλα», «Ο Σπανοβαγγέλης και ο Κάρκουνας», «Μικροί Πόλεμοι» καθώς και το διήγημα «Ο Πράντας και ο Μύγας» από τις «Σχολικές Ιστορίες» αφιερώνονται σε όλους τους ανθρώπους που πέφτουν θύματα του εκφοβισμού, του bullying, αυτής της μάστιγας των σχολείων, των οικοτροφείων, των στρατώνων, των φυλακών. Αυτή τη ζωή και τη βία όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν ακαριαία ως «κομμουνιστές», ο λόγος του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν ανταμικός τόπος στα σχολεία στα οποία ο δάσκαλος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο αγόρευση του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα αφήγηση πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Ειδικά στον Τίμο, στο Γιώργο, στο Μαρίνο και στο Νιόνιο, αφιε­ρώνονται τα δυό πρώτα διηγήματα του κεφαλαίου «Σχολικές ιστο­ρίες» «Τ΄αερόπλανο» και «Η καμπάνα και το φάντασμα».


Αποκλειστική Διαδίκτυο Γνωριμίες



Οι «Ιστορίες Οικοτροφείου» «Η δούλα», «Ο Σπανοβαγγέλης και ο Κάρκουνας», «Μικροί Πόλεμοι» καθώς και το διήγημα «Ο Πράντας και ο Μύγας» από τις «Σχολικές Ιστορίες» αφιερώνονται σε όλους τους ανθρώπους που πέφτουν θύματα του εκφοβισμού, του bullying, αυτής της μάστιγας των σχολείων, των οικοτροφείων, των στρατώνων, των φυλακών. Αισιοδοξώ σε ένα επόμενο βιβλίο να μπορέσω να μιλήσω πιο ανοιχτά για τη ζωή και τη αγγάρεμα διάφορων κοινοβίων, όπως του στρατού. Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν ακαριαία ως «κομμουνιστές», ο λόγος του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός γένος στα σχολεία στα οποία ο δάσκαλος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Και αυτή η αγγάρεμα προέρχεται είτε από μαθητές που βάζουν στόχο κάποιους συμμαθητές τους είτε από δάσκαλους που βάζουν εκείνοι στόχο μαθητές, είτε από μαθητές και δασκάλους που βάζουν στόχο άλλους μαθητές ή δασκάλους. Αυτή τη ζωή και τη αγγάρεμα όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Οι ιστορίες είναι πέρα για πέρα αληθινές και βέβαια δεν λένε ολόκληρη την αλήθεια, που είναι πολύ χειρότερη και αβάσταχτη.


Αποκλειστική Διαδίκτυο Γνωριμίες


Αποκλειστική Διαδίκτυο Γνωριμίες



Επίσης σ΄αυτούς αναφέρεται και το διήγημα «Η Σπηλιώτισσα». Αυτή τη ζωή και τη βία όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια άνεση που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν ακαριαία ως «κομμουνιστές», ο λόγος του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός τόπος στα σχολεία στα οποία ο δάσκαλος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Μια μορφή αυτού του εκφοβισμού, του εξαναγκασμού είναι και η σχολική βία στην οποία αναφέρονται τα διηγήματα αυτά. Οι «Ιστορίες Οικοτροφείου» «Η δούλα», «Ο Σπανοβαγγέλης και ο Κάρκουνας», «Μικροί Πόλεμοι» καθώς και το διήγημα «Ο Πράντας και ο Μύγας» από τις «Σχολικές Ιστορίες» αφιερώνονται σε όλους τους ανθρώπους που πέφτουν θύματα του εκφοβισμού, του bullying, αυτής της μάστιγας των σχολείων, των οικοτροφείων, των στρατώνων, των φυλακών. Ειδικά στον Τίμο, στο Γιώργο, στο Μαρίνο και στο Νιόνιο, αφιε­ρώνονται τα δυό πρώτα διηγήματα του κεφαλαίου «Σχολικές ιστο­ρίες» «Τ΄αερόπλανο» και «Η καμπάνα και το φάντασμα». Σε μικρούς και μεγάλους θα επιτρέψει να νιώσουν έστω και νοερά τον χαμένο κόσμο της «αθωότητας». Οι ιστορίες είναι πέρα για πέρα αληθινές και βέβαια δεν λένε ολόκληρη την αλήθεια, που είναι πολύ χειρότερη και αβάσταχτη. Τα διηγήματά σου ίσως να γίνουν η αφορμή να θυμηθούμε οι παλαιότεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι το χθες και έτσι να αλλάξουμε το σήμερα σε ένα καλύτερο αύριο … Από τον Πρόλογο του Χρήστου Πατσού Αγαπώ να αφιερώσω αυτό το βιβλίο σε όλους τους ανθρώπους που αναφέρονται στα κείμενα. Γιώργος Πυλαρινός Άσκοπα Νομίζω ότι η δημοσίευση αυτών των διηγημάτων θα ωφελήσει μικρούς και μεγάλους, στους μικρούς θα πει πώς ήταν τα αποσκευή παλιά και να μην θεωρούν τίποτα δεδομένο και αυτονόητο, στους μεγαλύτερους θα θυμίσει χαμένους «παραδείσους και κολάσεις».


Αποκλειστική Διαδίκτυο Γνωριμίες

Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν αμέσως ως «κομμουνιστές», ο αγόρευση του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός τόπος στα σχολεία στα οποία ο έμπειρος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Ειδικά στον Τίμο, στο Γιώργο, στο Μαρίνο και στο Νιόνιο, αφιε­ρώνονται τα δυό πρώτα διηγήματα του κεφαλαίου «Σχολικές ιστο­ρίες» «Τ΄αερόπλανο» και «Η καμπάνα και το φάντασμα». Επίσης σ΄αυτούς αναφέρεται και το διήγημα «Η Σπηλιώτισσα». Γιώργος Πυλαρινός Δωρεάν Νομίζω ότι η δημοσίευση αυτών των διηγημάτων θα ωφελήσει μικρούς και μεγάλους, στους μικρούς θα πει πώς ήταν τα πράγματα παλιά και να μην θεωρούν τίποτα δεδομένο και αυτονόητο, στους μεγαλύτερους θα θυμίσει χαμένους «παραδείσους και κολάσεις». Σε μικρούς και μεγάλους θα επιτρέψει να νιώσουν έστω και νοερά τον χαμένο κόσμο της «αθωότητας». Αυτή τη ζωή και τη βία όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Και αυτή η βία προέρχεται είτε από μαθητές που βάζουν στόχο κάποιους συμμαθητές τους είτε από δάσκαλους που βάζουν εκείνοι στόχο μαθητές, είτε από μαθητές και δασκάλους που βάζουν στόχο άλλους μαθητές ή δασκάλους. Από τον Πρόλογο του Εκδότη. Θέματα που μας προβληματίζουν και σήμερα όπως η διάσταση πόλης-επαρχίας, ο σχολικός εκφοβισμός, η δεισιδαιμονία, η φοβία ενάντια στο διαφορετικό, ο ρατσισμός, η ακολασία εξουσίας αναδεικνύονται ως διαχρονικά ζητήματα που απασχολούν τις κοινωνίες μιας και εμφανίζονται σε μια εποχή που για πολλά από αυτά δεν υπήρχε καν αξίωμα στο συλλογικό μας λεξιλόγιο.



Video: Γνωριμίες μέσω Facebook




Αποκλειστική Διαδίκτυο Γνωριμίες

...


154 155 156 157 158


Σχόλια:

© Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται - easyblogs.eu

Created by Ιωάννης Peraticos