Νοικοκυρα και προτυπα

ΦΊΛΕ ΓΝΩΡΙΜΊΕΣ ΜΟΝΌΚΕΡΟΣ

Ειδικά στον Τίμο, στο Γιώργο, στο Μαρίνο και στο Νιόνιο, αφιε­ρώνονται τα δυό πρώτα διηγήματα του κεφαλαίου «Σχολικές ιστο­ρίες» «Τ΄αερόπλανο» και «Η καμπάνα και το φάντασμα».Αισιοδοξώ σε ένα επόμενο βιβλίο να μπορέσω να μιλήσω πιο ανοιχτά για τη ζωή και τη αγγάρεμα διάφορων κοινοβίων, όπως του στρατού. Επίσης σ΄αυτούς αναφέρεται και το διήγημα «Η Σπηλιώτισσα». Ειδικά στον Τίμο, στο Γιώργο, στο Μαρίνο και στο Νιόνιο, αφιε­ρώνονται τα δυό πρώτα διηγήματα του κεφαλαίου «Σχολικές ιστο­ρίες» «Τ΄αερόπλανο» και «Η καμπάνα και το φάντασμα». Θέματα που μας προβληματίζουν και σήμερα όπως η άβυσσος πόλης-επαρχίας, ο σχολικός απειλή, η δεισιδαιμονία, η φοβία ενάντια στο διαφορετικό, ο ρατσισμός, η κατάχρηση εξουσίας αναδεικνύονται ως διαχρονικά ζητήματα που απασχολούν τις κοινωνίες μιας και εμφανίζονται σε μια εποχή που για πολλά από αυτά δεν υπήρχε καν ονομασία στο συλλογικό μας λεξιλόγιο. Οι ιστορίες είναι πέρα για πέρα αληθινές και βέβαια δεν λένε ολόκληρη την αλήθεια, που είναι πολύ χειρότερη και αβάσταχτη. Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν αμέσως ως «κομμουνιστές», ο αγόρευση του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός τόπος στα σχολεία στα οποία ο έμπειρος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Τα διηγήματά σου ίσως να γίνουν η αφορμή να θυμηθούμε οι παλαιότεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι το χθες και έτσι να αλλάξουμε το σήμερα σε ένα καλύτερο αύριο … Από τον Πρόλογο του Χρήστου Πατσού Θέλω να αφιερώσω αυτό το βιβλίο σε όλους τους ανθρώπους που αναφέρονται στα κείμενα.


Αυτοέκδοση


Τα διηγήματά σου ίσως να γίνουν η αφορμή να θυμηθούμε οι παλαιότεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι το χθες και έτσι να αλλάξουμε το σήμερα σε ένα καλύτερο αύριο … Από τον Πρόλογο του Χρήστου Πατσού Αγαπώ να αφιερώσω αυτό το βιβλίο σε όλους τους ανθρώπους που αναφέρονται στα κείμενα. Μια μορφή αυτού του εκφοβισμού, του εξαναγκασμού είναι και η σχολική βία στην οποία αναφέρονται τα διηγήματα αυτά. Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν αμέσως ως «κομμουνιστές», ο αγόρευση του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός τόπος στα σχολεία στα οποία ο έμπειρος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Σε μικρούς και μεγάλους θα επιτρέψει να νιώσουν έστω και νοερά τον χαμένο κόσμο της «αθωότητας». Αυτή τη ζωή και τη αγγάρεμα όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Θέματα που μας προβληματίζουν και σήμερα όπως η άβυσσος πόλης-επαρχίας, ο σχολικός απειλή, η δεισιδαιμονία, η φοβία ενάντια στο διαφορετικό, ο ρατσισμός, η κατάχρηση εξουσίας αναδεικνύονται ως διαχρονικά ζητήματα που απασχολούν τις κοινωνίες μιας και εμφανίζονται σε μια εποχή που για πολλά από αυτά δεν υπήρχε καν ονομασία στο συλλογικό μας λεξιλόγιο. Και αυτή η βία προέρχεται είτε από μαθητές που βάζουν στόχο κάποιους συμμαθητές τους είτε από δάσκαλους που βάζουν εκείνοι στόχο μαθητές, είτε από μαθητές και δασκάλους που βάζουν στόχο άλλους μαθητές ή δασκάλους.


Φίλε Γνωριμίες Μονόκερος



Από τον Πρόλογο του Εκδότη. Επίσης σ΄αυτούς αναφέρεται και το διήγημα «Η Σπηλιώτισσα». Ελπίζω σε ένα επόμενο βιβλίο να μπορέσω να μιλήσω πιο ανοιχτά για τη ζωή και τη βία διάφορων κοινοβίων, όπως του στρατού. Γιώργος Πυλαρινός Δωρεάν Νομίζω ότι η δημοσίευση αυτών των διηγημάτων θα ωφελήσει μικρούς και μεγάλους, στους μικρούς θα πει πώς ήταν τα πράγματα παλιά και να μην θεωρούν τίποτα δεδομένο και αυτονόητο, στους μεγαλύτερους θα θυμίσει χαμένους «παραδείσους και κολάσεις». Οι ιστορίες είναι πέρα για άπω αληθινές και βέβαια δεν λένε ολόκληρη την ακρίβεια, που είναι πολύ χειρότερη και αβάσταχτη.


Φίλε Γνωριμίες Μονόκερος



Αυτή τη ζωή και τη βία όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια άνεση που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν ακαριαία ως «κομμουνιστές», ο λόγος του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν κοινός τόπος στα σχολεία στα οποία ο δάσκαλος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο λόγος του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα ζήτημα πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Θέματα που μας προβληματίζουν και σήμερα όπως η άβυσσος πόλης-επαρχίας, ο σχολικός απειλή, η δεισιδαιμονία, η φοβία ενάντια στο διαφορετικό, ο ρατσισμός, η κατάχρηση εξουσίας αναδεικνύονται ως διαχρονικά ζητήματα που απασχολούν τις κοινωνίες μιας και εμφανίζονται σε μια εποχή που για πολλά από αυτά δεν υπήρχε καν ονομασία στο συλλογικό μας λεξιλόγιο. Σε μικρούς και μεγάλους θα επιτρέψει να νιώσουν έστω και νοερά τον χαμένο κόσμο της «αθωότητας». Οι «Ιστορίες Οικοτροφείου» «Η δούλα», «Ο Σπανοβαγγέλης και ο Κάρκουνας», «Μικροί Πόλεμοι» καθώς και το διήγημα «Ο Πράντας και ο Μύγας» από τις «Σχολικές Ιστορίες» αφιερώνονται σε όλους τους ανθρώπους που πέφτουν θύματα του εκφοβισμού, του bullying, αυτής της μάστιγας των σχολείων, των οικοτροφείων, των στρατώνων, των φυλακών.


Φίλε Γνωριμίες Μονόκερος


Video: Travel Tips και μία γνωριμία... (Cookosrider motovlogger gives Travel tips and travels to Steni)




Φίλε Γνωριμίες Μονόκερος


Φίλε Γνωριμίες Μονόκερος

Οι «Ιστορίες Οικοτροφείου» «Η δούλα», «Ο Σπανοβαγγέλης και ο Κάρκουνας», «Μικροί Πόλεμοι» καθώς και το διήγημα «Ο Πράντας και ο Μύγας» από τις «Σχολικές Ιστορίες» αφιερώνονται σε όλους τους ανθρώπους που πέφτουν θύματα του εκφοβισμού, του bullying, αυτής της μάστιγας των σχολείων, των οικοτροφείων, των στρατώνων, των φυλακών. Από τον Πρόλογο του Εκδότη. Μια μορφή αυτού του εκφοβισμού, του εξαναγκασμού είναι και η σχολική αγγάρεμα στην οποία αναφέρονται τα διηγήματα αυτά. Από τον Πρόλογο του Συγγραφέα Μέσα από τις σελίδες του κειμένου μεταφερόμαστε σε μια πολύ πιο φτωχή, πιο προληπτική, πιο ξενοφοβική και πιο αμόρφωτη Ελλάδα, σε μια εποχή που ενώ απέχει «μόλις» πενήντα-εξήντα χρόνια από την δική μας, οι δαίμονες κατοικούσαν σε στέρνες ή σε σκοτεινές γωνιές, οι καλικάντζαροι έβγαιναν βόλτα να πειράξουν κόσμο, οι έχοντες κάποιες παραπάνω ανησυχίες στιγματίζονταν ακαριαία ως «κομμουνιστές», ο λόγος του παπά της ενορίας αρκούσε για να χαντακώσει την σχολική επίδοση και όχι μόνο, αυτό που σήμερα λέμε «bullying» ήταν ανταμικός τόπος στα σχολεία στα οποία ο δάσκαλος είχε περίπου δικτατορικές εξουσίες, ενώ στα χωριά ο αγόρευση του παπά μέτραγε περισσότερο από του δασκάλου και οι χωρικοί πήγαιναν στην «μάγισσα» για να τους πει τι θα κάνουν όταν ενέσκηπτε ένα αφήγηση πιο πολύπλοκο από τα τετριμμένα. Ελπίζω σε ένα επόμενο βιβλίο να μπορέσω να μιλήσω πιο αβέρτα για τη ζωή και τη βία διάφορων κοινοβίων, όπως του στρατού. Οι ιστορίες είναι πέρα για πέρα αληθινές και βέβαια δεν λένε ολόκληρη την αλήθεια, που είναι πολύ χειρότερη και αβάσταχτη. Γιώργος Πυλαρινός Δωρεάν Νομίζω ότι η δημοσίευση αυτών των διηγημάτων θα ωφελήσει μικρούς και μεγάλους, στους μικρούς θα πει πώς ήταν τα πράγματα παλιά και να μην θεωρούν τίποτα δεδομένο και αυτονόητο, στους μεγαλύτερους θα θυμίσει χαμένους «παραδείσους και κολάσεις». Σε μικρούς και μεγάλους θα επιτρέψει να νιώσουν έστω και νοερά τον χαμένο κόσμο της «αθωότητας». Αυτή τη ζωή και τη βία όπως την έζησα από το και για 32 μήνες στο στρατό. Ειδικά στον Τίμο, στο Γιώργο, στο Μαρίνο και στο Νιόνιο, αφιε­ρώνονται τα δυό πρώτα διηγήματα του κεφαλαίου «Σχολικές ιστο­ρίες» «Τ΄αερόπλανο» και «Η καμπάνα και το φάντασμα». Και αυτή η βία προέρχεται είτε από μαθητές που βάζουν στόχο κάποιους συμμαθητές τους είτε από δάσκαλους που βάζουν εκείνοι στόχο μαθητές, είτε από μαθητές και δασκάλους που βάζουν στόχο άλλους μαθητές ή δασκάλους. Θέματα που μας προβληματίζουν και σήμερα όπως η διάσταση πόλης-επαρχίας, ο σχολικός εκφοβισμός, η δεισιδαιμονία, η φοβία ενάντια στο διαφορετικό, ο ρατσισμός, η ακολασία εξουσίας αναδεικνύονται ως διαχρονικά ζητήματα που απασχολούν τις κοινωνίες μιας και εμφανίζονται σε μια εποχή που για πολλά από αυτά δεν υπήρχε καν αξίωμα στο συλλογικό μας λεξιλόγιο.


...


1807 1808 1809 1810 1811


Σχόλια:

© Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται - easyblogs.eu

Created by Ιωάννης Peraticos