Νοικοκυρα και προτυπα

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΌ ΓΝΩΡΙΜΊΕΣ ΥΠΗΡΕΣΊΑ

Εκείνη τη μέρα πετούσα σκουπίδια για τεσσερισήμισι ώρες.Το απόλυτο χάσιμο χρόνου, μια διαδικασία η οποία άπω από μερικές αστείες ιστορίες και αξιόλογες γνωριμίες, δεν έχει απολύτως τίποτα να σου προσφέρει. Για να κατέβουμε στην προβλήτα έπρεπε να διασχίσουμε τα δύο αυτά πλοία. Μακριά από το σπίτι, την οικογένεια και τους φίλους, με λίγο ύπνο και τριγυρισμένος από αγνώστους,  μετράς ανάδιπλα τις ημέρες μέχρι να γίνεις και πάλι πολίτης. Εκείνη η πρωτοχρονιά για τον Δημήτρη Κουπριτζιώτη Δεν γκρινιάζω, στην Αττική ήμουν αλλά αυτό έχει ένα καλό και ένα κακό. Εκείνη τη μέρα πετούσα σκουπίδια για τεσσερισήμισι ώρες. Αν δεν το έχεις κάνει, δεν ξέρεις τι θα πει 'ζέχνω'. Η αλήθεια είναι όμως, ότι από ένα σημείο και μετά, το συνηθίζεις.


Μακεδονικό Γνωριμίες Υπηρεσία

Όλα κυλούσαν ομαλά και ήρεμα και βασικά το σημαντικότερο ήταν πως απλά κυλούσαν. Η αλήθεια είναι όμως, ότι από ένα ένδειξη και μετά, το συνηθίζεις. Ότι μου έλεγαν έκανα. Η απάντηση "" προφανώς δεν με ικανοποίησε, προφανέστατα με πανικόβαλε τόσο, που βγήκα έξω να γεννώ ένα τσιγάρο και να χαλαρώσω. Πριν απ' αυτό, όμως, έπρεπε να ξεφορτωθούμε τα σκουπίδια μας. Έπειτα από 11 μέρες στη θάλασσα, η ΝΑΤΟϊκή έλεγχος στην οποία συμμετείχε η φρεγάτα μου έλαβε επιτέλους τέλος και άπαντες περιμέναμε να δέσουμε στο γραφικό Puerto De Santa Maria και να απολαύσουμε τις εξόδους μας στην Ανδαλουσία. Το πρώτο λιμάνι για τον Αντώνη Τζαβάρα Η πρώτη μέρα είναι αδιάκοπα η χειρότερη. Και άγνωρος έπρεπε να συνεννοηθεί για όλα αυτά. Τον κοίταξα και απλά απόρησα που έχουμε κρατήσει επαφή. Εκείνη τη μέρα πετούσα σκουπίδια για τεσσερισήμισι ώρες. Η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν η ερώτηση στον εαυτό μου πόσες μου μένουν εμένα. Η χειρότερη μέρα μου στο στρατό Οι δημοσιογράφοι του Oneman μοιράζονται τις πιο μίζερες στιγμές της θητείας τους.



Εκείνη η πρωτοχρονιά για τον Δημήτρη Κουπριτζιώτη


Τα σκουπίδια 11 ημερών που αναλογούν σε ένα πλήρωμα ναυτών, αξιωματικών και υπαξιωματικών. Είναι ιδανικοί με λίγα λόγια για τις αγαπημένες ΝΟΤ αρβύλες του στρατού. Εκείνη η πρωτοχρονιά που εγώ 6 η άνεση πήγαινα σα ζόμπι στο Χαϊδάρι και οι άλλοι ήταν έξω. Η ακαριαία επόμενη σκέψη ήταν η ερώτηση στον εαυτό μου πόσες μου μένουν εμένα. Η χειρότερη μέρα μου στο στρατό Οι δημοσιογράφοι του Oneman μοιράζονται τις πιο μίζερες στιγμές της θητείας τους. Με τα μάτια να κλείνουν από την κούραση και τις πατούσες να πονάνε από τους κάλους και την ορθοστασία στη σκοπιά, αναπολείς τις πιο χαλαρές ημέρες της ζωής σου.


Μακεδονικό Γνωριμίες Υπηρεσία


H πρώτη μέρα, για τον Κωνσταντίνο Αμπατζή


Κάδος στην πλάτη, ανεβοκατέβασμα στα καταστρώματα του δικού μου πλοίου, μετά στου γαλλικού, μετά στου ισπανικού, έπειτα σούρσιμο του κάδου μέχρι τη χωματερή του ναυστάθμου, άδειασμα του κάδου και πάλι πίσω. Οι υπόλοιπες μέρες κύλησαν πιο γρήγορα, από τα λεπτά που διήρκεσε εκείνο το Prince. Για να κατέβουμε στην προβλήτα έπρεπε να διασχίσουμε τα δύο αυτά πλοία. Το ίδιο έπρεπε να κάνουν και τα σκουπίδια μας. Μετά το πρώτο μου αμήχανο βράδυ, ξύπνησα, έβαλα τις γυαλιστερές και άβολες αρβύλες και πήγα προς το γραφείο καταγραφής.


Μακεδονικό Γνωριμίες Υπηρεσία



Άπαντες είχαμε πολλές τέτοιες κι οι δημοσιογράφοι του Oneman θυμούνται τη μεγαλύτερη όλων, αυτή που έδωσε σε μία συγκεκριμένη ημέρα τον τίτλο της χειρότερης σε όλη τη διάρκεια της θητείας τους. Καθισμένος σ' ένα παγκάκι, έβγαλα ένα πακέτο Prince και τον αναπτήρα, έβλεπα την άνθιση και τα συρμπατοπλέγματα που μας χώριζαν από τον έξω κόσμο και από τους ανθρώπους που πήγαιναν πρωί πρωί στη απασχόληση τους και η έγνοια της αναβολής για πρώτη και τελευταία φορά είχε πάρει σοβαρές διαστάσεις στο μυαλό μου. Όλη τη μέρα σε γιατρούς, ουρές για ρούχα, ανούσιες και αμήχανες συζητήσεις, όσο σκεφτόμουν πόσο θα ήθελα να βρίσκομαι με τους φίλους μου κι όχι αναμεταξύ σε 20χρονους λοχίες με όρεξη να το παίξουν μάγκες. Στην ουσία δεν κατάλαβα τι μου είπε εκείνη την ώρα, ούτε την επόμενη. Σκυμμένος στα χαρτιά και γράφοντάς αδιάκοπα τα στοιχεία των νέων στρατιωτών αποφεύγοντας να ανέχομαι το κεφάλι και να κοιτάω νυσταγμένα και απεγνωσμένα πρόσωπα, σκάλωσα στις " μέρες" που είχε ακόμα για να βγάλει τα χακί ο "παλιός". Έπειτα το πρώτο μου αμήχανο βράδυ, ξύπνησα, έβαλα τις γυαλιστερές και άβολες αρβύλες και πήγα προς το γραφείο καταγραφής.


Μακεδονικό Γνωριμίες Υπηρεσία


Μακεδονικό Γνωριμίες Υπηρεσία

...


60 61 62 63 64


Σχόλια:

© Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται - easyblogs.eu

Created by Ιωάννης Peraticos